تافتم و اين بار از سمت چپ آمد و چون به او توجّهى نكردم ، نوميد برفت . علامه رضوان الله تعالى عليه هنگام نقل اين روايت لبخندى زد و فرمود : هر گاه اين ماجرا را به خاطر مى آورم براى آن حوريه ناراحت مى شوم . سخن واپسين اينكه ، استاد او ، در ترقى و عروج علامه ، از منزلگاهى به منزلگاه ديگر ، مؤثر بود تا جايى كه در علم و عمل به مقام لقا رسيد و لذا بارها مى فرمود كه : هر چه داريم از استاد قاضى داريم . انصافاً ، استاد به مقام تذكر رسيده بود و لذا پيوسته بدان فرا مى خواند . گفته مىشود كه هنگام مرگ ، مكرّراً مى فرمود : توجّه ، توجّه ، توجّه . در اوايل همان مرضى كه به مرگ ايشان انجاميد ، به عيادت او رفتيم و من عرض كردم : سرورم ! ما را سفارشى كن تا رفع مزاحمت كنيم . گفت : خداوند فرموده است : ( فاذكروني اذكركم . ) 165 مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم . به علاوه آنكه ، ايشان در معارف اسلامى تخصّص داشتند و در بيشتر معارف اسلامى كتاب نگاشته اند او از مفسّرانى به شمار مى آيد كه تفسير او ، موجب عزّت مسلمانان است و شاگردان ايشان به تفسير الميزان مى بالند . اين تفسير در بردارندهء ظرايفى باريك ، به ويژه در توحيد و ولايت است . ولى متأسفانه ، موانع جسمى و روانى و اجتماعى ، او را از انجام خواسته اش باز داشت و مانع از آن شد كه آنچه را كه مى خواهد ، در آن بياورد ، ولى با اين حال ، در آن ، مرواريدهايى درشت و دقايقى نو نهفته است كه خداوند از اين رو پاداش نيكش دهد . در پايان ، مايلم پيرامون " لقا " به نقل از ايشان مطالبى را بياورم كه معتقدم در اين زمينه به نكتهء لطيفى دست يافته است . در مفهوم " لقا " در قرآن ، اختلاف نظر وجود دارد و آنچه ميان مفسران مشهور است ، اين است كه لقايى روز رستاخيز است كه رحمت و كيفر پروردگار در آن نمود مى يابد . آنها به اين آيهء شريفه استدلال مى كنند كه :